Party

Kolejny film z serii teatr telewizji przedstawia. W domu pewnej polityczki z partii opozycyjnej zbierają się goście, by uczcić jej awans do gabinetu cieni. Ma zostać ministrem zdrowia. Pracowita i wybitna jak się wydaje działaczka szykuje kolację dla kilku swoich najbliższych przyjaciół. Do kolacji nie dojdzie, bo zanim to nastąpi na jaw wyjdzie kilka spraw, które zburzą życie wszystkich, no może prawie wszystkich obecnych. Domino poruszy mąż gospodyni, który ma do zakomunikowania dwie rzeczy: pierwszą jest to, że jest śmiertelnie chory. Ale nie to najbardziej wstrząśnie żoną i gośćmi. Dopiero druga rzecz całkowicie zmieni wszystko. Film w typie „Rzezi” Romana Polańskiego czy „Dobrze się kłamie w miłym towarzystwie” Paulo Genovese, kameralny i bardzo krótki, zawiera w sobie niezły ładunek emocji, pozerstwa i kpiny z zadęcia naukowców. Do tego świetne aktorstwo: gospodynię zagrała Kristin Scott Thomas, jedną z przyjaciółek Patricia Clarkson, w rolę rozhisteryzowanego mściciela wcielił się znakomity Cilian Murphy. Warte zauważenia są też role dwóch starszych panów: Bruno Ganz i Timothy Spall w rolach małżonków. Film z 2017 roku w reżyserii Sally Potter trwa zaledwie godzinę i dziesięć minut ale dobrze się ogląda, choć daleko mu do tych dwóch, które wymieniłam wcześniej.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s