Trzy billboardy za Ebbing, Missouri

To jeden z najlepszych filmów jaki ostatnio widziałam. Wszystko w nim jest fantastyczne: dialogi, zdjęcia, muzyka, aktorstwo… Ale najwspanialszy jest scenariusz. Niebanalny, bardzo oryginalny i cudownie skonstruowany. Autorem scenariusza i reżyserem tego zrealizowanego w 2017 roku filmu, jest Martin McDonagh, dlatego też całość jest kompletna i fantastycznie konsekwentna. Bohaterka, Mildred Hayes, matka zgwałconej i zamordowanej dziewczyny, nie mogąc doczekać się końca trwającego siedem miesięcy śledztwa, wynajmuje trzy billboardy i zwraca się na nich bezpośrednio do szefa miejscowej policji, szeryfa Willoughby’ego. Tak zaczyna się prywatna wojna Mildred z miejscowymi glinami, którzy mimo najlepszych intencji szefa pozorują działania, bo brak im weny, chęci i konsekwencji. Ale nie tylko gliny stają przeciw Mildred, staje też część miasteczka, a to dlatego, że… nie, nie zepsuję oglądania. Choć kusi. Trudno opowiedzieć o problemach Mildred bez zdradzania pewnych szczegółów, dlatego też polecam szczerze i otwarcie ten świetny, dramatyczny, ale i zabawny film, pełen zaskakujących rozwiązań. I nawiązań. Początkowa scena, gdy Mildred wkracza do agencji reklamowej przywołuje klasyczne westerny muzyką i stylem. Zresztą muzyka, cudownie dobrana, także pomaga w odbiorze. W roli Mildred widzimy genialną Frances McDormand, niezbyt piękną delikatnie mówiąc, zmęczoną życiem samotną kobietę, która nie potrafi zapomnieć o sprawcy śmierci córki. Myślę, że zasłużyła na Oscara, do którego jest nominowana. Towarzyszy jej fantastyczny Woody Harrelson w roli szeryfa. A także zupełnie fenomenalny, dla mnie kompletne odkrycie, mimo, że znam go od dawna, Sam Rockwell w roli Dixona. Dixon to oficer policji, którego przemiana z dupka, rasisty, maminsynka w detektywa z prawdziwego zdarzenia jest nieprawdopodobnie genialnie zagrana. Obaj panowie zresztą też są nominowani do nagrody Akademii za drugoplanową rolę męską, przykro mi Woody, Sam powinien ją otrzymać. Film ma zresztą aż siedem nominacji (najlepszy film, najlepszy scenariusz oryginalny, pierwszoplanowa rola żeńska i te dwie drugoplanowe męskie, montaż i muzyka). Ten film zachwyca, bo mimo poważnej tematyki zrobiony jest lekko, z wyczuciem, z dowcipem. I z uczuciem. I na długo zostaje w głowie.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s