This is us

Przypadkiem trafiłam na ten serial, polski tytuł „Tacy jesteśmy”, i wcale nie żałuję. 18 odcinków po prawie 45 minut każdy połknęłam w kilka dni, bo akcja jest wartka, a i sposób opowiadania bardzo interesujący. Historia kilku osób, rodziny trojaczków z czego jedno dziecko zostało adoptowane w miejsce zmarłego w chwili urodzenia, jest historią fascynującą. Dzieci urodziły się w 1980 roku, ale serial sięga do czasów dzieciństwa ich rodziców i opowiada o tym, skąd tacy jesteśmy. Skąd biorą się nasze wybory, nasze decyzje. Co dziedziczymy po przodkach a co wypracowujemy sobie sami. Mamy i wzajemną rywalizację i rasizm i brak tolerancji dla otyłych i walkę z nadwagą, ale także odmienne preferencje seksualne. Jest ciężka praca dla rodziny, ale są i kariery zarówno w biznesie, jak i w przemyśle rozrywkowym. Ciepły, zabawny, fantastycznie rodzinny serial, który jest kontynuowany, bo właśnie pojawiły się dwa nowe odcinki. I są równie dobre co poprzednie. Twórcy zasłużyli na te kilka nagród, które otrzymał. Nagrody otrzymali aktorzy, których tu bez liku, ale raczej mało znani: absolutnie cudowni: Milo Ventimiglia i Mandy Moore, dzieci duże to przystojny i zabawny Justin Hartley, utalentowany i wzruszający Sterling K. Brown, rozczulająca Chrissy Metz. Partnerzy dzieci to fenomenalny jako postać Tobiego Chris Sullivan i prześliczna Susan Kelechi Watson w roli Beth. I dwie przecudowne postacie:  Ron Cephas Jones w roli odnalezionego ojca oraz Gerald McRaney jako położnik w zastępstwie, nagrodzony zresztą za swój epizod tegoroczną Emmy. POLECAM szczerze i z zachwytem.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s