Nienawistna ósemka

Do ósmego filmu Quentina Tarantino zbierałam się od jakiegoś czasu, wiedząc z góry, że będę zadowolona. Bo lubię przewrotność, inteligencję, zmysł i cały ten krwawy hałas, który jest efektem pracy tego super zdolnego reżysera. No i działo się. Choć łatwo nie było, bo mistrz postanowił sprawdzić cierpliwość widzów i film rozkręcał bardzo powoli. Chwilami nawet wyglądało, że na inteligentnych monologach i  dialogach się skończy. Zanim Quentin zaczął kręcić filmy pracował w wypożyczalni filmów i godzinami oglądał westerny. I ten film to western, w którym widać inspiracje klasyką np. napis na dyliżansie pochodzi ze słynnego „15.10 do Yumy„. Smaczków jest więcej, wytrawni widzowie je znajdą, ale tarantinowska preria w Wyoming jest zaśnieżona, mroźna i obrzydliwie wręcz syberyjska. Dyliżansem przez prerię podąża dwójka ludzi i woźnica. Po drodze spotykają samotnego kolorowego łowcę nagród, majora Marquisa Warrena, któremu padł koń i swoich zdobyczy (czterech nieżyjących bandytów) nie ma jak dostarczyć do miasteczka. Ludzie w dyliżansie to kolejny łowca nagród John Ruth o przezwisku Szubienica i jego zdobycz Daisy Domerque, którą chce dostarczyć żywą, choć jest „poszukiwana żywa lub martwa”. Ale jak Szubienica kogoś złapie to ten ktoś będzie wisiał. Pojawia się także Chris Mannix i razem z nimi zmierza do miasteczka, gdzie ma objąć obowiązki szeryfa. Zamieć jest tak wielka, że wszyscy postanawiają przenocować w Galanterii Minnie. I tam rozgrywa się trzy czwarte filmu, pod dachem schroniło się bowiem jeszcze kilku ludzi. Przede wszystkim jest generał Sandy Smithers, Bob, Oswaldo Mobray, Joe Gage. Jak to bywa wśród bandytów nikt nikomu nie ufa, wszyscy się bacznie obserwują. Trwają fantastyczne, prawie filozoficzne dysputy, ale każdy pilnuje się i swojego interesu. Jak na Tarantino akcja zażarta, z zaskakującym zakończeniem, bardzo krwawa, ale i zabawna, świetna narracja, dialogi znakomite i cudowna obsada. Samuel L. Jackson, Kurt Russel, Walton Goggins, Michael Madsen, Tim Roth, Jennifer Jason Leigh niepodobna do nikogo a najmniej do siebie samej, Bruce Dern i pojawiający się jak spod ziemi Channing Tatum. Świetny film, po prostu domek na prerii

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s