Juno

Mały wielki film, tak ktoś nazwał to cacko Jasona Reitmana z 2007 roku. Chyba słusznie, bo to rzeczywiście film bardzo niepozorny, ale baaardzo oryginalny i bardzo dobry. Scenariusz, nagrodzony w 2008 roku Oscarem, napisała Diablo Cody. Na swoim blogu wcześniej stworzyła postać Juno, a potem na tej podstawie powstał scenariusz. Tytułowa bohaterka jest normalną nastolatką, interesującą się muzyką, mieszkającą w sympatycznej, choć nieźle poklejonej rodzinie, bo z ojcem i macochą. Ma niezły kontakt z dorosłymi, jest bardzo inteligentna i wrażliwa. Ma też przyjaciela, bardzo sympatycznego Bleekera, z którym zachodzi w ciążę. I tu zaczyna się najważniejsza część filmu, główny problem, bo Juno dochodzi do wniosku, że jest za młoda na to, by dziecko wychować. Postanawia urodzić i oddać je do adopcji. Stanowczo stawia sprawę przed rodziną i Bleekerem, sama też znajduje odpowiednią rodzinę adopcyjną. Bardzo inteligentny film, pozbawiony pretensjonalnego dydaktyzmu i konserwatywnej wymowy, za to pełen znakomitych dialogów i rewelacyjnej gry aktorskiej. Główną rolę zagrała fantastyczna Ellen Page, a towarzyszą jej Michael Cera, Allison Janney, Jennifer Garner, Jason Bateman oraz cudownie ciepły J. K. Simmons w roli fantastycznego ojca. Świetny scenariusz i rewelacyjna realizacja, warto zobaczyć nawet po latach.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s