Przed zachodem słońca

Pierwszy film z tej serii Richard Linklater zakończył tym, że bohaterowie żegnając się na wiedeńskim dworcu umówili się, że się spotkają za pół roku. Tymczasem akcja następnej części trylogii dzieje się dziewięć lat później w Paryżu, Linklater nakręcił to w 2004 roku. Jesse jest znanym autorem bestsellerowej powieści, w której opowiedział historię inspirowaną wiedeńskim dniem z Celine. Właśnie w Paryżu w małej księgarence ma swoje spotkanie z czytelnikami, gdy Celine pojawia się w drzwiach. Przeczytała książkę, dowiedziała się o spotkaniu i przyszła. I znowu zaczynają ze sobą rozmawiać, choć Jesse ma mało czasu, bo tego wieczoru ma samolot do siebie do USA. I tak rozmawiając chodzą sobie ulicami Paryża i jak poprzednim razem jest im ze sobą świetnie. Szczerze mówiąc ta część wydaje mi się najnudniejsza, choć spojrzenie na dojrzalszych bohaterów w wydaniu dojrzalszych Ethana Hawke i Julie Delpy jest pełniejsze i ciekawsze. Są naturalni, bardzo dużo zresztą wnieśli do scenariusza. No i obraz dopełnia klimat Paryża, miasta romantycznego i uroczego, choć w filmie nie ma banalnych i pełnych turystów miejsc znanych z przewodników i filmów. Tak jak bohaterowie są zwykłymi ludźmi, którzy się spotkali w podróży tak poruszają się po bocznych uliczkach miasta, które nie wygląda na stolicę. Poza rejsem po Sekwanie. Film jest klimatyczny, uroczy i niezbyt długi, bo trwa zaledwie 77 minut.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s