Boyhood

To niesamowity film. Długi, bo trwa ponad 163 minuty, niespieszny, o bardzo typowej historii. Bohaterami są cztery osoby: dwoje dzieci i ich rodzice. Tak naprawdę skupiamy się na chłopcu i jego powolnym dojrzewaniu, Pierwszy raz widzimy go jak ma 8 lat, a w ostatniej scenie jest u progu dojrzałości. Obserwujemy jego życie, dojrzewanie i rozwój, a nietypowe jest to, że reżyser Richard Linklater osiągnął to nie za pomocą charakteryzacji i filmowych sztuczek. Kręcenie tego filmu to swoisty filmowy eksperyment i wlaśnie dlatego jest taki niesamowity. Linklater zaczął jego realizację w roku 2002, a skończył w 2013, co roku dokręcając parę scen w swojej historii. Ci sami aktorzy dojrzewali i zmieniali się wraz z granymi przez siebie postaciami. Chłopca o imieniu Mason zagrał Ellar Coltrane, jego siostrę Samanthę córka reżysera Lorelei Linklater.  Niesamowite było dla mnie to, że w ostatniej scenie filmu Ellar Coltrane, grający Masona, przypomina swojego filmowego ojca, zagranego przez Ethana Hawke. Bardzo dobrze zrealizowany i naprawdę świetnie zagrany. Przede wszystkim zaś należy zauważyć wielką rolę Patricii Arquette w roli matki, która została doceniona przez Amerykańską Akademię Filmową i otrzymała Oscara za drugoplanową rolę żeńską w 2015 r.Reżyser był przygotowany na różne koleje losu, gdyby któryś z aktorów zmarł – zmieniłby scenariusz. Gdyby zmarł sam Linklater reżyserię miał kontynuować Ethan Hawke. Ale na szczęście nic złego się nie stało i powstał bardzo piękny obraz o chłopięctwie, o stawaniu się mężczyzną. O życiu.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s