Erin Brokovich

Ten film Stevena Soderbergha z 2000 roku przyniósł aktorce grającej główną rolę, jej jedyną jak do tej pory, nagrodę Amerykańskiej Akademii Filmowej. Szczerze mówiąc, nie przepadam za Julią Roberts, ale oddaję honor, zasłużyła w pełni. Film, oparty na prawdziwej historii, opowiada o prostej młodej kobiecie, której nie bardzo się życie układa. Dwa nieudane związki, troje dzieci, brak wykształcenia, pracy i do tego jej zdezelowany samochód zostaje potrącony przez innego kierowcę. Występuje o odszkodowanie i tak trafia do kancelarii prawnej Eda Masry (fantastyczna rola Alberta Finneya). Odszkodowania wprawdzie nie udaje im się wywalczyć, bo pyskata Erin zraża do siebie sąd, ale za to wymusza na Edzie zatrudnienie. Dostaje do wykonania proste prace porządkowe, podczas których wpadają jej w ręce dokumenty pewnego koncernu i odkrywa, że koncern ten zatruwa okoliczne wody gruntowe, co powoduje choroby mieszkańców. Idzie tym tropem i…. Bardzo lubię tego typu inteligentne filmy, świetnie filmowane z rewelacyjnymi dialogami i znakomitym aktorstwem. Gdy jeszcze historia nie jest łzawa, ale poruszająca, tym lepiej się to ogląda. Nawet po raz kolejny. Po latach nie traci dobrego smaku, da się oglądać i można podziwiać wyszukane i bardzo zabawne stroje Erin. Drugoplanową rolę męską, George’a przyjaciela domu, zagrał Aaron Eckhart, w którym trudno poznać np. późniejszego Sandersona z „Dziennika zakrapianego rumem„.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s