Nietykalni (fr.)

Ta historia jest prawdziwa, na końcu filmu możemy zobaczyć zresztą jej rzeczywistych bohaterów. Jest ich dwóch: bardzo bogaty, ale sparaliżowany i wymagający ciągłej opieki Philippe, oraz biedny, pełen życia i energii Driss. Ten drugi właśnie wyszedł z więzienia, szuka pracy i trafił do Philippa zupełnie przez przypadek. I z powodu wyzwania („założę się, że nie wytrzymasz dwóch tygodni”) podejmuje się całodobowej opieki. Zderzenie tych dwóch, bardzo różnych mężczyzn z dwóch kompletnie różnych światów: wykształconego, kulturalnego bogacza z 16 dzielnicy Paryża z nieobytym, prostym biedakiem z przedmieść, budzi najwięcej emocji. Różni ich wszystko, przez co mamy całą masę śmiesznych sytuacji, ale powoli uczą się siebie i nawzajem wspierają. Bo Driss nie tylko uczy się choroby Philippe, uczy się także wyczuwać nastrój, odgadywać pragnienia…. Nie tylko te podstawowe, ale także stara się pomóc w realizacji marzeń. Olivier Nakache i Eric Toledano, którzy w zeszłym roku zrealizowali ten film oparty na własnym scenariuszu, zrobili to rewelacyjnie. Komedia, opowiadająca o przyjaźni, jaka się między panami nawiązuje, jest filmem bardzo ciepłym i chwilami bardzo wzruszającym. Odtwórcy dwóch głównych ról, Francois Cluzet i Omar Sy, wykonali kawał znakomitej roboty i pozostają w pamięci. Na tyle mocno, że cała Francja oszalała na ich punkcie, a film zrobił zawrotną karierę. To film do którego chętnie wrócę. Zapewne wielokrotnie.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s