Polowanie na muchy

Przez zupełny przypadek trafiłam na ten film Wajdy z 1969 roku i obejrzałam do końca. To historia żonatego faceta, Włodka (Zygmunt Malanowicz), który wraz z żoną i synkiem mieszka w maleńkim mieszkanku z teściami. Zmęczony ciasnotą i nudną pracą biurową, zaczyna się interesować młodą studentką polonistyki Ireną (Małgorzata Braunek w wielkich okularach). A ona postanawia zrobić z niego tłumacza poezji rosyjskiej. Napuszony infantylizm i bełkot pseudointelektualny jest charakterystyczną cechą tej dziewczyny, która fascynuje się różnymi facetami i myśli o sławie, która chce osiągnąć wieloma sposobami. Najczęściej celem jej są panowie, którymi świetnie manipuluje. Chwilami byłam tym filmem znudzona, ale wielką zaletą są role epizodyczne i bardzo interesujące scenki: Marek Perepeczko reklamujący nylonowe rajstopy, Irena Dziedzic krytykująca tłumaczenie wiersza, Ryszard Pietruski w roli właściciela szklarni, Marek Grechuta jako syn partyjnego bonzy, Trubadurzy jako zespół o nazwie „Bliscy Płaczu”, Jacek Fedorowicz jako reżyser telewizyjny, który szuka dziewczyny i każdej oświadcza, że ma urodę telewizyjną, Daniel Olbrychski jako nieszczęśliwy rzeźbiarz porzucony przez Irenę…. Bardzo zabawne, naprawdę.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s