Zabić drozda

Adaptacja, bardzo udana, mojej ukochanej książki z dzieciństwa. Bohaterów nie mogłam sobie wyobrażać inaczej, bo moje wydanie książki Harper Lee było z fotkami z tego właśnie filmu. Atticus miał od zawsze twarz Gregory Pecka (choć nieco zmienioną okularami), Smyk krótkie czarne włoski, a Jem był blondynkiem… Powieść (za którą autorka dostała nagrodę Pulitzera) i film, bardzo wierna jej ekranizacja, opowiada o samotnym mężczyźnie wychowującym dwójkę dzieci: siedmioletnią Jean Louise zw. Smyk (w oryginale Scout) oraz jedenastoletniego Jeremy zw. Jem. Atticus Finch jest adwokatem, mieszka z dziećmi w Maycomb w Alabamie (południe USA) w latach trzydziestych ubiegłego wieku i bierze w obronę Murzyna oskarżonego o gwałt na białej dziewczynie. Przy okazji pojawia się historia tajemniczego sąsiada Arthura Boo Radleya (Robert Duvall), którym Smyk (Mary Badham), Jem (Phillip Alford) oraz Dill (John Megna), nowy kolega dzieci, są zafascynowane. Duszna atmosfera małej miejscowości, panujący rasizm, uprzedzenia oraz beztroskie z
pozoru wakacje tworzą klimat filmu. Skromnie zrealizowany, jest popisem gry Pecka, który zasłużenie otrzymał za tę rolę Oscara. Muzyka zrealizowana przez znanego kompozytora filmowego Elmera Bernsteina, a film wyreżyserował w 1962 r. Robert Mulligan. Producentem był coraz bardziej znany Allan S. Pakula.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s