Wielka cisza

Tym razem nie jest to film fabularny, ale dokumentalny…. bardzo długi, spokojny i… cichy, jak w tytule. Muzyka to wyłącznie psalmy śpiewane przez bohaterów. Słychać troszkę rozmów i modlitwy. A poza tym jest „Wielka cisza”. Jest to francusko-niemiecko-szwajcarska opowieść o życiu w Wielkiej Kartuzji, głównym klasztorze zakonu Kartuzów we Francji, w Alpach Zachodnich. Bardzo oszczędna i wymagająca wielkiego skupienia obserwacja codziennego życia, ustalonego rytmu dnia zgodnego z historycznymi regułami zakonu. Robi wrażenie i wart poświęcenia czasu na podglądanie mnichów, żyjących w klasztorze o bardzo surowej regule.  Powstał dzięki przyjaźni i współpracy reżysera filmu Philipa Groninga z przeorem klasztoru, kręcony był od 2002 roku przez cztery miesiące (wiosna i lato 2002, zima 2003), sam reżyser spędził w klasztorze pół roku na obserwacjach zakonników. Sam jest autorem scenariusza, zdjęć, montażu i dźwięku. Jest również producentem tego filmu.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s